Podsumowanie wdrożenia innowacji społecznej Obiady terapeutyczne

Data publikacji: 29.09.2023 r.

Powrót do listy aktualności

Drodzy społecznicy, kierownicy i instruktorzy,

po dziesięciu miesiącach obiadowania, nadszedł czas na podsumowanie naszego ogólnopolskiego pilotażu!

Czy innowacja zawiera wszystkie niezbędne elementy i jest trafna?

Innowacja zawiera wszystkie niezbędne elementy składowe. Rekomenduje się dostosowanie niektórych z nich w celu uzyskania wyższej efektywności działań. Możliwe jest poszerzenie modelu o nowe elementy w obszarze gastronomii.

Jakie trudności wystepują na etapie przystapienia do wdrażania innowacji?

W początkowej fazie realizacji projektu, podczas przeprowadzania licznych i ogólnopolskich webinarium dotyczących innowacji „Obiady terapeutyczne” po pierwsze zderzyliśmy się z bardzo pozytywnym odbiorem modelu „Obiady terapeutyczne” ze strony przedstawicieli Warsztatów Terapii Zajęciowej, a po drugie z powszechnym brakiem możliwości technicznych do jego wykonania na skutek nieposiadania zaplecza kuchennego spełniającego wymogi państwowej inspekcji sanitarnej w zakresie zbiorowego żywienia.

W związku z tym, możliwość uczestnictwa w projekcie została otwarta dla innych podmiotów poza warsztatami, a zajmujących się rehabilitacją społeczno – zawodową osób z niepełnosprawnością. Jak potwierdzają wyniki ewaluacji, była to dobra decyzja, ponieważ podopieczni Zakładów Aktywności Zawodowej mogą w ramach tego modelu przełamywać swoje opory społeczne czego nie dokonają w tym samym zamkniętym środowisku zakładu na co dzień, a poziom funkcjonowania podopiecznych Środkowiskowych Domów Samopomocy często jest zbliżony do podopiecznych Warsztatów Terapii Zajęciowej. Należy zwrócić uwagę, że nie w każdej gminie czy miejscowości funkcjonują wszystkie trzy tego rodzaju placówki jednocześnie, a przynależność terytorialna obejmuje niejednokrotnie kilka miejscowości i / lub gmin. Dlatego też, decyzja o przystąpieniu do wdrożenia modelu „Obiadów terapeutycznych” powinna być otwarta dla wszystkich tego rodzaju podmiotów.

Po drugie, w ramach pilotażu wprowadzono możliwość wdrożenia innowacji przez Warsztaty Terapii Zajęciowej, które korzystają z użyczonego zaplecza kuchennego, a podopieczni realizują model w ramach praktyk. Warto takie rozwiązanie na przyszłość sformalizować wprowadzając możliwość przystąpienia do realizacji tego przedsięwzięcia w formule partnerstwa społecznego.

Pilotaż pokazał także trzecią możliwą drogę, która powinna być szczególnie promowana w ramach modelu, a polegającą na wsparciu Warsztatów Terapii Zajęciowej w przystosowaniu zwykłej pracowni treningowej z potencjałem do warunków, które stawiają polskie przepisy i normy w zakresie zbiorowego żywienia. Gotowanie na półproduktach spożywczych po pierwsze umożliwia realizacje modelu i nie obciąża nadmiernie podopiecznych takich warsztatów, a po drugie wpływa pozytywnie na rozwój i możliwości placówki w przyszłości.

Możliwość finansowania kontynuacji modelu „Obiadów terapeutycznych” nie jest łatwa w obecnej sytuacji gospodarczo – politycznej, dlatego rekomenduje się wprowadzenie odpowiednich zapisów prawnych promujących dotowanie placówek typu warsztaty terapii zajęciowej przez ośrodki pomocy społecznej (na zasadzie podobnej do wprowadzenia preferowania PES w ramach tzw. klauzul społecznych).

Czy budżet do wdrożenia innowacji jest wystarczający / adekwatny?

Budżet innowacji przy dobrym zarządzaniu i zaangażowaniu kadry Użytkowników Innowacji był wystarczający. Pomimo to mając świadomość trudności i wyzwań, które stoją przed warsztatami terapii zajęciowej, proponowane jest jego zwiększenie celem optymalizacji warunków wdrażania innowacji. Warto wprowadzić dodatkowe rodzaje kosztów w postaci dodatków finansowych do wynagrodzeń dla koordynatora, instruktorów oraz księgowej zespołu wdrażającego innowacje u Użytkownika Innowacji oraz dodatki motywacyjne dla niepełnosprawnych odbiorców innowacji.

Czy proces przygotowania Użytkowników do wdrożenia innowacji, w tym szkolenia dla niepełnosprawnych odbiorców innowacji, jest wystarczający / adekwatny?

Proces przygotowania osób z niepełnosprawnością do pełnienia nowych ról dla większości Użytkowników okazał się zbyt rozbudowany w przypadku szkoleń teoretycznych i praktycznych. Proponowane jest ich okrojenie, zwłaszcza, że przygotowanie praktyczne podopiecznych zakładów aktywności zawodowej jest wystarczające do przystąpienia do wdrożenia innowacji.

Jak oceniana jest efektywność innowacji biorąc pod uwagę korzyści dla grupy odbiorców innowacji ? 

Efektywność innowacji w kontekście odniesionych korzyści dla obu grup odbiorców innowacji jest oceniana wysoko. 

W przypadku badania korzyści dla osób z niepełnosprawnościami odnotowano:

  • Wzrost pewności siebie i autonomii,
  • Wzrost umiejętności o charakterze zawodowym z dziedziny gastronomicznej,
  • Wzrost systematyczności i obowiązkowości,
  • Wzrost integracji społecznej rozumianej jako możliwość włączenia się i budowania więzi społecznych.

W przypadku badania korzyści dla osób starszych 60+ odnotowano:

  • Wzrost integracji społecznej rozumianej jako możliwość włączenia się i budowania więzi społecznych,
  • Zaspokojenie potrzeb żywnościowych,
  • Poprawa stanu zdrowia rozumiana jako wzrost dobrej oceny stanu zdrowia,
  • Poprawa jakości życia (dobrostanu) rozumiana jako wzrost stopnia satysfakcji (zadowolenia)

Jak oceniana jest przydatność innowacji dla instytucji jako alternatywnej formy pracy z niepełnosprawnymi podopiecznymi w ramach rehabilitacji społeczno – zawodowej?

Innowacja społeczna „Obiady terapeutyczne” sprawdziła się jako alternatywna forma pracy z osobami niepełnosprawnymi w placówkach zajmujących się rehabilitacją społeczno – zawodową osób z niepełnosprawnościami. Praktyka działania warsztatów terapii zajęciowej w Polsce w zgodzie z ustawą o rehabilitacji społ. – zaw. osób z niepełnosprawnościami nie była dotychczas ukierunkowana na praktyczne i aktywne formy zdobywania umiejętności. Ta innowacja pozwala wyjść krok do przodu placówkom typu warsztaty terapii zajęciowej czy środowiskowe domy samopomocy i zbliżyć się w swoim funkcjonowaniu do stojących wyżej w hierarchii zakładów aktywności zawodowej.

Jak oceniana jest możliwość kontynuacji innowacji społecznej w okresie trwałości biorąc pod uwagę zasoby własne i współpracę z lokalnymi Interesariuszami? Jaki jest potencjał innowacji do jej upowszechnienia?

Możliwość kontynuacji innowacji zależy w dużym stopniu od poziomu zaangażowania kadry zarządzającej Grantobiorcy i Użytkownika Innowacji w proces pozyskiwania lokalnych interesariuszy przedsięwzięcia, w tym finansowania przedsięwzięcia z innych źródeł zewnętrznych. W celu pobudzenia lokalnych interesariuszy do aktywniejszej i efektywniejszej współpracy z Użytkownikami Innowacji warto przeprowadzić ogólnopolską akcję informacyjno – promocyjną podnoszącą świadomość tych podmiotów oraz wprowadzić odpowiednie zapisy do aktów prawnych, rozporządzeń regulujących pracę tych jednostek (tj. jak klauzule społeczne w JST dla PES). Potencjał innowacji do upowszechniania jest wysoki ze względu na jej elastyczność i możliwości dostosowywania modelu do indywidualnych uwarunkowań różnych, potencjalnych Użytkowników Innowacji. Wytyczne w zakresie wdrażania innowacji powinny dawać pewien stopień elastyczności  podmiotom, które zdecydują się  na jej wdrożenie. Kluczem sukcesu tego modelu jest „uszycie go na miarę”.

 

Powodzenia!

Kontakt

Strona korzysta z cookies / ciastek w celu realizacji usług i zgodnie z dokumentem Polityka prywatności.